Het wordt een zwaar weekend voor mij. Eerst sta ik zaterdagavond in Deventer op het podium met een live-act. Maandagavond zal ik in Utrecht een aantal dames entertainen. En het belooft nogal laat te worden, dus ik ben bang dat ik dat volgende week de hele week moet bezuren. Maar voor die boeking zijn nog een paar kleine hobbels te gaan. Vanmiddag hoor ik meer.

 

De remix "Random Heartbreaks" is dus met veel enthousiast ontvangen door Brandon "B-Tal" Talbert en de schrijfster va n het liedje. Wellicht dat dit project nog een vervolg krijgt. Maar dat zal nog best heel wat voeten in de aarde hebben. Hierover houd ik jullie uiteraard op de hoogte.

Ander leuk nieuws is dat ik op 16 september ben uitgenodigd om acte de presence te geven op de fanclubdag van Paul Turner. Wil je er ook bij zijn? Kijk dan op Curlies.webs.com voor de toegangskaarten.

Afgelopen week werd ik verrast met een aanvraag om een remix te maken van een RMB-song. Degene die mij vroeg dit te doen was de zanger Brandon Talbert, beter bekend als B-Tal. Ik had al eens voor hem één van zijn cover-songs van muziek voorzien. Maar dat had ik op eigen initiatief gedaan. Dit keer kreeg ik de acapella-versie van zijn liedje "Random Heartbreaks" opgestuurd en kon ik volledig mijn gang gaan.
Het lastige van deze opdracht was dat ik het origineel prachtig vind, en dan wordt het moeilijk om het oude los te laten en er iets nieuws van te maken. Op Twitter las ik dat hij op zoek was naar iemand die een dancebeat kon maken zoals David Guetta maakt. Dat bracht me op het idee om de oude versie volledig naast mij neer te leggen en helemaal opnieuw te beginnen. Andere accoordenschema en het tempo een stuk sneller.

En een danceversie is het geworden. Een DJ en clubeigenaar wist mij zelfs te vertellen dat het Beach House is. Geloof me, dat was volledig nieuw voor me. 'k Had eerder nog nooit van Beach House gehoord. hahaha.

De reactie van B-Tal via Twitter:
@missrosemurphy U Know I LOVE It!! Great Job!!

Maar goed, ik zal beide versies laten horen. Ik ben benieuwd naar jullie bevindingen.
(I'll let you hear both versions and I like to hear what you think about it).

Original:

Afgelopen weekend waren we afgereisd naar Duitsland. Daar was het feest van mijn schoonouders die 50 jaar gehuwd waren. We moesten er op tijd zijn, want het feest begon al om 12 uur 's middags. We waren er mooi op tijd, en de locatie was prachtig! Er was zelfs een watermolen dat nog steeds wordt gebruikt. De bosrijke omgeving leent zich prima om er te wandelen, fietsen en roeien. Daar was helaas voor ons geen tijd voor.

Erik en ik hadden aangeboden om foto's en video opnames te maken. En in zo'n mooie omgeving kon het alleen maar prachtige foto's opleveren. Het brunchbuffet was overweldigend goed en er was meer dan voldoende voor alle genodigden. De service was ook zeer goed. Wat dat betreft kunnen vele Nederlandse horeca-gelegenheden hier nog veel van leren. Kortom, een topdag waar zeker mijn schoonouders met veel plezier op terugkijken.

Eergisteren kreeg ik last van mijn keel en dat werd 's nachts steeds erger. De volgende ochtend had ik er ineens geen last meer van. Maar ik begon snotterig te worden en dat is nu nog steeds zo. Heel vervelend, nu aankomend weekend een groots feest op het programma staat. Nooit ben ik ziek, behalve op belangrijke dagen wanneer ik het niet kan gebruiken.

 

Gelukkig heb ik voor de twee aankomende Songfestival-evenementen de muziek en backing vocals ingezongen. Dus dat hoeft niet te gebeuren tijdens de verkoudheid waarbij mijn stem gegarandeerd twee tonen lager zal klinken dan normaal. Maar het leven gaat door, verkouden of niet. Tijd voor een kop warme thee met honing. ;-)

Na een zeer korte dag van 4 uur slapen (zie vorige blog) heb ik om onverklaarbare reden toch heel lekker kunnen werken. Van vermoeidheid was eigenlijk geen sprake. Dat was dan weer een meevallertje. 's Avonds waren we uitgenodigd voor een feestelijk concert van Soulfever. Ook dit keer zong Marlien, mijn zangcoach, weer mee. Wat heeft ze een prachtstem. Zanger Frank nam afscheid van de band na 10 jaar en een 2-tal nieuwe zangers deden een soort van auditie voor het grote publiek. WIe de nieuwe zanger zal worden, horen we pas eind van deze week.
Naar mijn idee was René qua stem niet de sterkste van de twee, maar wel qua entertainment. Dennis had een betere stem, maar had geen interactie met het publiek. En dat is wel belangrijk.

Na het uitblijven van de verwachte vermoeidheid, dacht ik dat wellicht de zondag een zware dag zou worden voor mij. Een keer moet het mannetje met de hamer komen. Maar ook zondag was ik verbluffend wakker. DIt keer wilde mijn echtgenoot broeken kopen voor het feest van mijn schoonouders. De enige stad in de buurt die koopzondag had, was Hengelo. Dus reden we naar het Overijsselse Hengelo en daar zijn we voor de klediinginkopen prima geslaagd.
Na onze inkopen hebben we m'n schoonouders verrast met een bezoekje.

Maandags was het koninginnedag en hebben 's ochtends eerst de tv-beelden gezien van het bezoek van het koningshuis aan Rhenen en Veenendaal. Wat hebben ze het getroffen met het weer! Nadat het was afgelopen, was het tijd om op pad te gaan. We besloten naar Enschede te gaan. Daar is het erg gezellig qua koninginnemarkt. In café Stonewall was het enorm druk. De straat was afgeladen vol met vrolijke gasten. Ik was dit keer incognito, maar werd door het personeel wel herkend en mocht gelijk aan het werk.Paul was als Zangeres zonder Naam verkleed en vroeg me te helpen met zijn make-up. Ook Hans wilde graag in de make-up gehesen worden. Ze hebben erg hun best gedaan om leuke acts uit te voeren. (...)

Rond 6 uur werd het tijd om een hapje te gaan eten. Waarschijnlijk omdat het vreselijk druk was in de stad en we rond etenstijd het restaurant binnenstapte, verliep het niet zo vlotjes als gehoopt. Omdat een oplettende gast die klaar was met eten de bediening tipte dat wij nog steeds zaten te wachten op ons eten, werden we na een uur wachten eindelijk geholpen. Het eten was erg lekker, en we begrepen ook wel dat het een uitzonderlijke situatie was.
Na het heerlijke eten was het wel klaar met de koninginnefeestelijkheden. De overgebleven gasten bij café Stonewall waren aardig dronken en de zanger die die middag voor entertainment zorgde, was niet echt meer goed bij stem. Duidelijk gevalletje van ingekakt zijn. Het was ook wel mooi geweest, zo'n dagje koninginnedaggeslenter. Tijd om huiswaarts te gaan.

 

Hieronder mijn nieuwe versie van Paolo Nutini's New Shoes.

 

Gistermiddag kreeg in een aanvraag voor een last-minute optreden in Zeeland. In korte tijd werd deze bevestigd. Na mijn werk bereidde ik mijn optreden voor; kleding mee, make-up op, muziek mee en hup in de auto naar het verre Zeeland. De heenweg verliep voorspoedig en even over 23.00 uur was ik op de locatie aangekomen. Ik werd via doorgangetjes naar de kleedruimte begeleid. Daar zaten 3 dansers die zich aan het voorbereiden waren voor hun act.

Tijdens hun optreden kon ik mezelf wat fatsoeneren en nadat de DJ mijn intro instartte liep ik naar de feestzaal. Maar omdat ik niet goed wist hoe ik naar de kleedkamer was gelopen, kon ik de juiste deur niet vinden. Gelukkig is mijn show-intro best lang. Maar ik redde het krap aan om voor het einde van de intro het podium te bereiken.

De gasten waren voornamelijk dames (het was per slot van rekening ladies Night) en 1 heer. En dat vond ik best leuk, want ik kon hem daardoor heel goed in mijn show betrekken. Het was een echte gangmaker en ondanks dat het niet zo enorm druk was, stond het publiek zichtbaar te genieten.

In de kleedkamer waren de 3 dansers omgekleed voor een 2e dansact. Eén van hen had een paashaas-pak aan. Ik had met 'm te doen, want het was best wel warm in de zaal. Die zou een hele benauwde 2e act voor z'n kiezen krijgen.

 

      

'k Besloot om niet te lang te blijven hangen, dus mijn spullen bij elkaar gezocht en naar de auto gelopen. Het kostte me wat moeite om de auto terug te vinden. Maar eenmaal bij de auto aangekomem, ontdekte ik dat ik mijn tule-rok was vergeten. Het leek wel op een voorbode van een lange terugreis vol opstakels.

       

Eerst had ik een openstaande brug die voor oponthoud zorgde. Even later een lange file in verband met wegwerkzaamheden en halverwege bleek de A28 te zijn afgesloten en moest ik via een omweg naar de A1 om daarna mijn terugreis voort te zetten.Onderweg moest ik ook nog tanken en werd ik door de aanwezige klanten bekritiseerd op mijn slippers die ik droeg. Deze zouden niet passen bij mijn glamourjurk. Het voelde even alsof ik over de catwalk liep van Shopping Queens. Ik moet toegeven, ook Fred van Leer zou me weinig punten hebben gegeven. Maar goed, met ruim 21 centimeter hoge hakken is het onverantwoord om daarmee achter het stuur te kruipen. ;-)

Update van het Dragpalace.nl front:
Gisteren was het zover, het feest in Apeldoorn waar ik door de opwinding al een paar nachten slecht van had geslapen. Make-up gezet, kek jurkje uit de kast getrokken en hup in de auto naar Apeldoorn. De Babbel in Apeldoorn is een erg leuke gelegenheid en zeer vriendelijke medewerkers. Zocht ik tevergeefs te zoeken naar een rietje voor m'n drankje? Stond daar nog geen minuut later een allerte dame met een rietje klaar. Ze had me waarschijnlijk zien zoeken. Vroeg ik naar een bewaakte garderobe, stond even later een vriendelijke man die me aanbood om mijn spullen veilig op te bergen waar alleen het personeel mocht komen. Da's nog eens service!

 

 

Rond 12 uur verscheen Ben Liebrand ten tonele. Hij startte in met zijn welbekende vocoder-intro en vervolgde met een aantal bekende danceklassiekers. Pfff... wat is hij goed! Het bleek al snel dat ik niet de enige Liebrand-fan was die avond. Een handjevol die-hard fans waren ook naar dit evenement gekomen en bestudeerde nauwlettend wat hij deed.



Het waren sympatieke mannen die allemaal als kind, gewapend met cassetterecorder in het holst van de nacht de mixen van Ben opnamen. En op zo'n avond als deze, bleek het voor een bepaalde verbroedering te zorgen. Waarschijnlijk worden deze opnamen nog steeds gekoesterd alsof het om de kroonjuwelen van de koningin gaat.

 

Het publiek was in het begin van de avond nog opvallend jong. Een enkele 30er / 40er stond op de dansvloer en werden op afstand bekeken door de jongere generatie. Ik stond uiteraard op de dansvloer, want hey... het is wel de muziek uit de hand van mr. Liebrand. Dus die kans moest ik grijpen. Hoewel deze gelegenheid misschien klein is voor zo'n muzikaal spektakel, normaliter staat Ben Liebrand op megagrote dance evenementen en nou stond hij voor amper 100 man te draaien, ik was zwaar onder de indruk van zijn muziek. En deze fantastische avond pakt niemand mij meer af.

 

(Ben, nogmaals bedankt voor de fantastische avond.)

Als jonge blom sliep ik vrijdagnachts met mijn cassetterecorder binnen handbereik en wekker ingesteld op 02.00 uur. Als de wekker dan afging, zette ik m'n radio aan en wachtte ik op het grote moment dat mijn held Ben Liebrand zijn wekelijkse 'In The Mix' in de ether slingerde. Ik drukte dan de opnametoets in en genoot van zijn meesterwerk. De week daaropvolgend was de de opname niet meer uit mijn walkman te branden. Oh, als ik ooit zo kon mixen als Ben Liebrand... dat zou zo fantastisch zijn. Ik bleek niet de enige fan van Ben Liebrand, want de grote DJ's van de wereld hebben zich allemaal laten inspireren door Ben. Tiësto, Armin van Buren, DJ Jean... allen winden er geen doekje om en bekennen dat Ben ook hun grote held was.

 

Nog steeds word ik beïnvloed met het maken van muziek door Ben's mixen. Het is voor mij een grote eer om Ben in het echt te mogen zien mixen. Aanstaande vrijdag staat hij in Apeldoorn en ik ben erbij. Het voelt alsof de tijd voor mij weer even is teruggedraaid. Met knikkende knieën en bonzend hart van opwinding bij de gedachte de Grandmaster onder de DJ's te mogen ontmoeten. Was het maar alvast vrijdag.

foto: Henk van Kooten

Mijn weekend zit er helaas weer op. Zaterdagavond na mijn werk hebben we lekker gegeten met onze vrienden Erwin & Grietje in restaurant Moskou te Deventer. Grietje en ik vonden dat we wel een grand desert verdiend hadden, ook al stond dit niet op de menukaart. Maar ja, vragen staat vrij, toch? En zo hebben we gevraagd of ze voor ons een grand desert konden samenstellen. Tot onze verbazing bleken ze dit speciaal voor ons te hebben gemaakt. Nou, dat noem ik nog 'ns verwennerij.

De dag daarna zijn Erik en ik naar Amsterdam gereden voor 'n bezoek aan de kapper John Gravemaker. Hij is gespecialiseerd in haarcreaties voor artiesten wanneer ze gevraagd worden een premiére bij te wonen. Maar ook voor iedereen die goed gekapt wilt worden.
Erik en ik liepen in Amsterdam de parkeergarage uit en troffen daar Patrik. Patrik is 'n danser waarmee ik zo'n 5 jaar geleden heb samengewerkt tijdens mijn optreden in Paradiso in Amsterdam. Bestaat toeval? Ik ga er nu toch wel aan twijfelen. Patrik, zelf niet woonachtig in Amsterdam, had de dag daarvoor een optreden in Duitsland en was net van plan met de auto naar huis te rijden. Als we 20 seconden later de parkeergarage waren uitgelopen, hadden we Patrik gemist. Buiten het feit dat het een prachtige man is, is het ook een schatje.

We liepen verder naar het Rokin en ik heb daar m'n twee nieuwe haarcoupes gekregen en meegenomen. Vervolgens deze in de auto gelegd en hup Amsterdam ingelopen. Ik wilde wel over de Albert Kuijpmarkt lopen. Dat leek Erik ook een goed plan, maar zondags is op de Albert Kuijpstraat geen markt. :-(
Na deze teleurstelling zijn we de Kalverstraat doorgelopen en heb ik van mijn man een mooie das kado gekregen. We waren inmiddels wel moe van het slenteren en hebben bij Café de Engel een kop koffie gedronken. Maar onze energieniveau was ondertussen zo gedaald dat we besloten weer richting huis te gaan.

---------

Update: Na aandringen heb ik me laten 'overhalen' om toch mee te doen met de Eurosong Travestival. Ik had eerst besloten er niet meer aan mee te doen, omdat alle voorbereidingen voor dit festival best wel intensief en tijdrovend zijn en het niet leuk is om vervolgens bij de definitieve jurering al grappend en grollend als laatste te moeten eindigen. Maar het wedstrijdselement is dit keer eruit gehaald. Blijft dan voor de deelnemers een gezellige middag over, dus daar kan ik geen nee tegen zeggen. Dusss.... 26 mei: Eurosong Travestival in Amsterdam. Meer info kun je binnenkort vinden in de Dragpalace dragshow agenda

't Is bijna weekend. Tijd om een korte update te geven. Gisteren ben ik gevraagd voor een fotoshoot in Amsterdam. Een kunstenaar heeft een aantal drag queens geportreteerd in dagelijkse kloffie en een keer in de glamour outfit. Dat leek me best wel leuk om aan mee te werken, maar helaas laten mijn werkzaamheden het niet toe om hiervoor helemaal naar Amsterdam af te reizen. Ik ben wel een hele dag kwijt voor zo'n fotoshoot en vervolgens zie ik daar niet veel meer van terug, behalve een paar mooie foto's. Gelukkig heb ik vrienden genoeg die het leuk vinden om een fotoshoot te doen hier in de omgeving, dus daar hoef ik niet helemaal voor naar Amsterdam af te reizen. Ik heb daarom ook besloten om de fotoshoot niet te doen.

 

Waar ik wel voor naar Amsterdam ga, is de kapper. En niet zomaar een kapper, het gaat hier wel om Dragqueen-hairspecialist John Gravemaker. Morgen ga ik met mijn echtgenoot naar hem toe voor een nieuw kapsel. Ik ben heel benieuwd wat hij met mijn lange lokken kan. Morgen neem ik natuurlijk mijn camera mee en zal ik de foto's via twitter aan jullie laten zien. Moet ik natuurlijk wel mijn twitter-adres geven: www.twitter.com/missrosemurphy

Laat hier dan even een reaktie achter, als jullie geen twitteraccount hebben. Anders zie ik via twitter jullie reakties graag tegemoet.

Prettig weekend allemaal.
Groetjes, Rose